همهی ما با آهنگهای مورد علاقهمان همخوانی کردهایم؛ پس خواسته یا ناخواسته، در مورد ساختار آهنگ و بخشهای مختلف آن دانش قابل توجهی کسب کردهایم. آگاهی از نحوهی چینش قسمتهای مختلف آهنگ، به آهنگسازان در ساخت آهنگ کمک میکند. حال بیایید هر یک از این بخشهای موسیقی را نامگذاری کنیم و ببینیم در هر یک از این بخشها اغلب چه اتفاقاتی رخ میدهد.
بهطور معمول، ساختار آهنگ از پیشدرآمد (اینترو/intro)، وِرس (verse)، پریکورس (pre-chorus)، کورس (chorus) و بریج (bridge) تشکیل میشود (و گاه از یک بخش پایانی به اسم آوترو (outro) نیز استفاده میشود).
پیشدرآمد یا اینترو
توضیح این بخش ساده است؛ اینترو در ابتدای آهنگ قرار گرفته و با معرفی مشخصههای مهمی از قبیل گام، تمپو، حس ریتمیک و انرژی و حالوهوا، مقدمهای را برای شروع آهنگ فراهم میکند. در بسیاری از مواقع خواهید دید که پیشدرآمد در واقع شبیه ورس یا کورس است؛ اما بدون صدای خواننده. گاهی هم مقدمه از لحاظ سازبندی و جملهبندی با بقیهی آهنگ تفاوت دارد. در اینگونه مواقع، هدف این است که شنونده را به گوش کردن ادامهی آهنگ ترغیب کنیم. در هر یک از این دو حالت، پیشدرآمد معمولاً در حدود چهار میزان طول میکشد.
ورس
اینجا قسمتی از آهنگ است که به سراغ اصل ماجرا رفته و میخواهیم داستان آهنگ را تعریف کنیم. اگر آهنگ را بهصورت یک کتاب داستان فرض کنیم، ورس جایی است که میگوییم «روزی روزگاری…».
معمولاً در هر آهنگ، چند ورس وجود دارد که ملودی آنها با یکدیگر یکسان یا مشابه و ترانهی آنها با یکدیگر متفاوت است. هر ورس اطلاعات بیشتری را دربارهی داستان آهنگ به شنونده میدهد. با توجه به اینکه اغلب آهنگهای تجاری بین ۳ تا ۴ دقیقه هستند، پرسش بسیاری از افراد این است که «هر ورس باید چند خط باشد؟». در پاسخ باید بگوییم که بهطور کلی بهتر است هر ورس کمتر از یک دقیقه به طول بینجامد.
پری-کورِس
پری-کورس از بخشهای ضروری آهنگ نیست و معمولاً کوتاهتر از ورس یا کورس است. اغلب اوقات این قسمت میل به پیش رفتن به سوی کورس یا اوج آهنگ را در مخاطب ایجاد میکند.
کورس
کورس بخش اصلی و اوج آهنگ است و معمولاً در آن، چکیدهی معنایی ورس و پری-کورس، در قالب چند جملهی تکرارشونده خلاصه میشود. بهعنوان مثال در آهنگ Let it Be از گروه بیتلز، کورس آهنگ آن جایی است که عبارت «let it be» بارها و بارها پشت سر هم تکرار میشود. این بخش همچنین بهطور معمول حاوی عبارتی است که اسم آهنگ از آن گرفته شده است.
بریج
بریج بخشی از آهنگ است که روند تکرار مکررات را از بین میبرد. نهتنها ترانه، بلکه موسیقی بریج نیز با ورس و کورس تفاوت دارد. این قسمت معمولاً با آکوردی متفاوت نسبت به ورس و کورس آغاز میشود.
سعی کنید از زمانی که به شنیدن موسیقی اختصاص میدهید، بهعنوان فرصتی برای درک بهتر بخشهای آهنگ استفاده کنید. هر قطعهی موسیقی فرصتی است برای درک بهتر اینکه آهنگسازها چگونه از بخشهای مختلف آهنگ برای بیان منظور خود استفاده میکنند.
به نحوه ترتیب یا سازماندهی قسمت های مختلف آهنگ مانند شعر، پیش کر، کر، پل و ... ساختار آهنگ می گویند. ساختار موسیقی در حقیقت جریان آهنگ و چگونگی پیشرفت آن را مشخص می کند. این ساختار برای شنونده در اولویت دوم قرار می گیرد؛ اما درک آن به دی جی ها و سازندگان کمک می کند تولید موسیقی قدرتمند تر و موثر تر شود. بدون این ساختار، آهنگ تنها مخلوطی بی معنا از مفاهیم موسیقی انتزاعی خواهد بود؛ در حالی که تنظیم آهنگ هایی مانند سبک پاپ، منظم و فرمولی هستند. این همان مسئله ای است که باعث شده است مخاطبان بیشتری آن ها را بپسندند. در ادامه دو ساختار مهم موسیقی را معرفی می کنیم.
دو نوع ساختار موسیقی اصلی
سبک هایی مانند راک، پاپ و هیپ هاپ از ساختاری استاندارد که از دهه ی ۱۹۵۰ برقرار شده است پیروی می کنند. همچنین بیشتر موسیقی های مدرن سبک Dance و Dance-Pop ساختاری مشترک دارند. دانستن اینکه آهنگ های آرشیوتان چه ساختاری دارند، شما را به دی جی بهتری تبدیل می کند. به این دلیل که متوجه می شوید آهنگ ها یا ترک های مربوط به هر نوع سبکی را چطور میکس کنید.
۱. ساختار اول
موسیقی های موجود در سبک های غیر Dance از یک ساختار بسیار ساده پیروی می کنند. این ساختار را میتوان به این شکل تقسیم بندی کرد:
اینترو (Intro)
ورس اول (Verse One)
کورس (Chorus)
ورس دوم (Verse two)
کورس (Chorus)
بریج (Bridge)
ورس سوم (Verse three)
کورس (Chorus)
اوترو (Outro)
هر کدام از این بخش ها طول زمانی استانداردی دارند. بخش اینترو معمولا از چهار یا ۸ بار، ورس ها معمولا از ۱۶ بار، کورس ها معمولا ۸ بار، بیشتر بریج ها از ۸ بار (که به همین دلیل از اصطلاح «۸ وسط» برای آن ها استفاده می شود) و اوترو معمولا از 4 یا ۸ بار تشکیل شده است.
۲. ساختار دوم
ساختار موسیقی Dance مدرن به این صورت تقسیم بندی می شود:
اینترو (Intro)
بیلدآپ (Build-Up)
دراپ (Drop)
برک دان (Break down)
اوترو (Outro)
هر یک از این بخش ها معمولا با توجه به سبک انتخابی شان دارای ۱۶ یا ۳۲ بار طول زمانی هستند. بر خلاف ساختار بسیاری از آهنگ ها که بخش ها معمولا صرف نظر از سبک به صورت یکسان ظاهر می شوند، ترک های دنس روان تر اند و بخش Build-up / Break down / Drop اغلب تکرار می شوند. به محض شروع به جست و جو برای این نوع آهنگ ها و بخش ها، به زودی متوجه می شوید که توقف و توجه کردن به ساختار در حین گوش دادن به آن ها بسیار دشوار است. در قسمت بعد برخی از این بخش ها را با جزئیات بیشتری بررسی می کنیم.
- اینترو
قسمت مقدمه هر آهنگ را در ساختار موسیقی اینترو می گویند. بدیهی است که توجه بیشتر شنوندگان در همان ابتدا به سوی مقدمه آهنگ جلب می شود؛ بنابراین اهمیت بسیار بالایی در ساختار موسیقی آن دارد. آهنگ ها ممکن است با حالتی مهیج و شورانگیز آغاز شوند یا مقدمه شان آرام و لطیف باشد. اینتروی هر آهنگ، لحن، تمپو و ساز های قسمت های بعدی آن ها را مشخص می سازد.
- وِرس
ورس یا همان شعر آهنگ بخش گسترده ای از ساختار موسیقی را تشکیل می دهد. در حالی که هر بخش شعر مضمون منحصر به فردی دارد، هر بار از یک طرح ملودی و قافیه مشابه پیروی می کنند و به طول ثابتی که 16 یا 32 میله است، پایبند اند.
- کورس
معنی کورس در موسیقی و در لغت به معنای بزرگ تر، حجیم تر با صدای بیشتر است و به قسمت اوج آهنگ اشاره دارد. هر گاه آهنگی از نظر شعر و موسیقی اوج بگیرد، به آن بخش کورس می گویند. تفاوت این قسمت با ورس در این است که هر ورس با دیگری متفاوت است؛ در حالی که کوروس، واحد است. حال که دانستید ورس و کورس چیست ، بهتر است در نظر داشته باشید که ساختار موسیقی ای بهتر است که در آن، میان این دو تعادل برقرار باشد.